کد خبر : 11092

آوائی:

نماینده مردم دزفول در مجلس شورای اسلامی گفت: با وجود حملات سنگین دشمن بعثی در طول دفاع مقدس به دزفول مردم شریف و نجیب این شهر حتی یک روز هم شهر را ترک نکردند.

 

سیداحمد آوائی   با اشاره به روز چهارم خردادماه، روز مقاومت دزفول ، اظهار کرد: دزفول در دوران جنگ بارها مورد هجوم و موشک باران رژیم بعثی بود تا آنجا که آن را با نام شهر موشک ها یادکرده‌‍اند.

وی افزود: جمعیت آن زمان دزفول 280 هزار نفر بود ولی دزفول با وجود این جمعیت کم به تنهایی یک لشکر ولیعصر داشت. بیشترین موشک باران رژیم بعثی عراق در این شهرستان اتفاق افتاد و هیچ جایی از ایران به این شدت مورد اصابت موشک قرار نگرفت. این شهر فقط 176 بار توسط رژیم بعثی موشک باران شد و 2550 بار توسط توپخانه دشمن بعثی، هدف قرار گرفت که البته اینکه می گویم، توپخانه دشمن تا قبل از عملیات فتح المبین بود. بعد از فتح المبین که دشمن را از منطقه بیرون کردند فقط موشک می زدند. شهر 330 بار مورد حملات هوایی دشمن قرار گرفت که 550 راکت به دزفول اصابت کرد و نکته مهم اینکه مردم شریف و نجیب حتی یک روز هم دزفول را ترک نکردند.

نماینده مردم دزفول ادامه داد: زمان جنگ وقتی وارد شهر دزفول می شدید، اصلا شبیه یک شهری که زیر موشک و در حال جنگ است، نبود. لذا به شکلی عجیب این امر در روحیه رزمندگان اثر مثبت می گذاشت. رزمنده که وارد شهر می شد، می دید شهر زنده است، مغازه ها به کار خود ادامه می دهند و مردم با روحیه بالا به استقبال رزمندگان می آمدند. آن زمان که تلفن همراه وجود نداشت، در شهر دزفول تلفن های صلواتی در اختیار رزمندگان بود تا با خانواده هایشان در تماس باشند. مردم این شهر مثل بچه های خودشان از آنها نگهداری می کردند، چرا که بچه های خودشان نیز در جنگ بودند. لذا رزمندگان خاطرات بسیار خوبی از حضور در دزفول دارند. نکته دیگر اینکه نمازجمعه دزفول حتی یک روز هم تعطیل نشد. مرحوم آیت الله قاضی که خدایش رحمت کند با وجود کهولت سنی که داشت، اجازه نداد یک روز نماز جمعه شهر تعطیل شود.

سیداحمد آوایی اضافه کرد: دزفول از زمان های قدیم دارای زیرزمین و تونل هایی بود که به زبان محلی شوادون نامیده می شد و بعضی از مردم از آن زیرزمین‌ها در زمان جنگ به عنوان پناهگاه استفاده می کردند. مرحوم آیت الله قاضی در خانه اش از این زیرزمین‌ها داشت ولی هیچ وقت آنجا نرفت و می‌گفت چون بعضی از مردم که خانه‌های جدید ساختند و در آن زیرزمین ندارند، من هم نمی روم. لذا طبیعی است این شهر را نماد مقاومت و پایگاه مقاومت نامیده اند. بد نیست بدانیم که دزفول 2600 شهید تقدیم اسلام کرد. 4000 جانباز و 500 نفر آزاده که از 800 نفر از شهدا به خاطر اصابت موشک شهید شدند و به لقاءالله پیوستند که از این تعداد 800 نفر، 410 نفر خانم بودند. نکته قابل توجه دیگر اینکه بانوان دزفول با حجاب کامل به رختخواب می رفتند، یعنی آماده شهادت بودند.

آوایی در ادامه افزود: بر همین اساس با رایزنی هایی که با مسئولان ارشد کشور در دهه ۸۰ داشتیم، مقرر شد روز ۴ خرداد، به نام روز دزفول و روز مقاومت و پایداری نامگذاری شود تا مردم و جوانان بیشتری با رشادت ها، ایثار، مقاومت و پایداری زنان و مردان دزفول آشنا شوند.

نماینده مردم دزفول در ادامه در خصوص جایگاه ورزشکاران در زمان دفاع مقدس گفت: ورزشکاران غیور و عزیز ما به دلیل روحیه سلحشوری که داشتند با شروع دفاع مقدس و جنگ تحمیلی مانند دیگران، راهی جبهه ها شدند. عده ای از این عزیزان وقتی که از جبهه برمی گشتند به علت قوای جسمانی که داشتند در زمانی که شهر موشک باران می شد، سریع به محل اصابت موشک می رفتند و با چنگ و دندان سعی می کردند عزیزانی که زیر آوار مانده بودند را نجات بدهند. در همین رابطه دزفول شهدای ورزشکار زیادی را تقدیم نظام جمهوری اسلامی ایران کرد و به همین دلیل نام بیشتر ورزشگاه های این شهر به نام شهدای ورزشکار است. همچنین عده ای از این عزیزان ورزشکار ما جانباز شدند که در حال حاضر با روحیه بالا، با امید و بدون شکایت همچنان در صحنه های ورزشی در حال افتخارآفرینی هستند.

 

ارسال نظر

پربیننده ترین ها
سیاسی
اقتصادی
اجتماعی