کد خبر : 5630

: بسمه تعالی

۱- اجتناب از به کار بردن زور و فشار: هرگاه وارد مشاجره و اعمال فشار به نوجوانان شدید بدانید که بازنده خواهید شد. اگر در مواردی با نوجوانان اختلاف پیدا کردید به جای وارد آوردن فشار بکوشید قوانینی و از کنید که از طریق آن اختلاف های تان را برطرف سازید . برخی والدین با فرزندان خود مشاجره می کنند و انتظار دارند که همیشه پیروز شوند و فرزند خود را وادار سازند تا با آن چیزی که آنها صحیح می‌دانند عمل کند . این والدین همواره در حال نبرد با فرزندانشان هستند ولی هیچگاه پیروز نمی شوند گاهی اوقات بهتر است شیوه های کنترل را تغییر دهیم . اگر نوجوانان به نصیحتی گوش فرا نمی دهند به جای مجبور ساختن وی به اطاعت و تقلید بهتر است در بعضی خواسته‌ها که خطری ندارد و سلامت جسم و روح او را تحت شعاع قرار نمی‌دهد بگذاریم راهی را که ما نادرست می دانیم بپیماید و پیامدهای آن را پذیرا شود . از این طریق می توانیم همکاری وی را جذب کنیم.

۲- بهبود گسترش روابط: با توجه به اینکه نوجوانان تمایل زیادی به صحبت کردن با والدین خود ندارند و برقراری ارتباط با آنها دشوار است . متاسفانه بخش عمده‌ای از گفتگوهای والدین با فرزندان نوجوان خود نیز در نصیحت کردن، اصلاح اشتباهات و آموزش به آن ها خلاصه می شود. از این رو آنان سخنان شما را بیشتر به عنوان یک سخنرانی تلقی می‌کنند تا  با یک ارتباط دوستانه ‌. برای بهبود این روابط باید مکالمات خود را بر دلبستگی‌های آنها متمرکز کنیم . مانند ورزش، موسیقی، لباس و... برای برقراری چنین ارتباطی با فرزندان خود وقت آزاد و کافی به این امر اختصاص دهید.

۳- مدارا کردن با نوجوانان: اگر بتوانیم کاری کنیم که فرزندمان احساسات، دلبستگی ها و ناراحتی های خود را آشکار سازد فرصت مناسبی برای مدارا با او و پرهیز از به کار بردن زور و فشار خواهیم داشت برای مثال اگر درخواست ما از این باشد که در تمیز کردن پنجره ها به ما کمک کند و درخواست او از ما این باشد که آخر هفته را به تماشای فیلمی ببریم بهتر است هر دو از توسل به زور برای رسیدن به خواسته خویش خودداری کرده و برای رسیدن به هدف معامله کنیم . در مدارا و معامله طرف بازنده و برنده مطرح نیست بلکه هر دو طرف برنده هستند . نیازهای فرزند خود را بشناسید و سعی کنید در ازای هر درخواستی که از او دارید شما نیز پاسخگوی یکی از نیازهای او باشید. شما با استفاده از این روش می توانید به فرزند خود بگویید که من از نیازهای تو اطلاع دارم و تو نیز از نیازهای من. اگر تو با من همکاری کنی من هم با تو هم کاری می کنم ولی اگر هم کاری نکنیم نمی توانیم از من انتظار همکاری داشته باشی.

۴- پرهیز از ایجاد عصبانیت: همه نوجوانان گاهی عصبانی و سرکش می شوند و این احساسات را به شکل‌های گوناگون نشان می‌دهند. والدین باید به فرزندان خود کمک کنند تا احساسات و خشم آنها به صورتی مناسب تر ظاهر شود و از انباشته شدن عصبانیت در آنها جلوگیری به عمل آید.

۵- عدم ثبات در گفتار: والدین به شکلهای گوناگون تناقضات و بی‌ثباتی ار های خود را نشان داده و موجب گیج شدن فرزندان خود می‌شوند و رفتارهای خاصی چون گوش ندادن به گفته‌های والدین را در فرزندان شان سبب می شوند:

    - اگر سر موقع به خانه بر نگردی پاهایت را قلم می کنم.

    - اگر درد هایت پیشرفت نکنی سال آینده تو را به مدرسه نمی فرستم.

   - اگر اذیتم کنی دیگر دوستت ندارم.

شما حتماً مثال های فراوان دیگری سراغ دارید که والدین در سخنانی که می‌گویند جدی نیستند و قصد ندارند آن را اجرا کنند. نکته مهم این است که کودکان نیز متوجه این مسئله می‌شوند بنابراین تعدیل هایی از این قبیل نه تنها موجب ترک رفتار نخواهد شد بلکه کودک شما را به رفتار خود ادامه داده  در نهایت این شما هستید که عقب‌نشینی خواهید کرد.

۶- اغراق نکردن: اغراق در گفتار والدین یکی از عوامل پیدایش بی‌ثباتی در خانواده هاست :

- تو هیچ وقت موفق نمی شوید گواهینامه رانندگی بگیری.

- تا وقتی دیپلم بگیرین می‌دانید چطور از تلفن استفاده کنی ...

والدین عصبانی شده و قول‌هایی میدهند یا تهدیدهایی می‌کنند که قادر به انجام آنها نیستند سخنی می‌گویند یا کاری می‌کنند اما بی‌درنگ از کرده خود پشیمان می‌شوند. این رفتارها به فرزندان خود آموزش میدهند که به حرف هایی که میزنم توجه نکن و آن ها را جدی نگیر چون به آنها عمل نخواهم کرد.

دوره نوجوانی دوره ای سرشار از فراز و نشیب است که با همسویی والدین با یکدیگر و رفتار صحیح و یا برخورد پخته با نوجوان می توان فرزند را به سلامت از این دوران گذر آن و پایه های شخصیتی حکمی را در او ایجاد نماییم.

معاون اجتماعی کلانتری ۱۴۸ انقلاب

 

ارسال نظر

پربیننده ترین ها
سیاسی
اقتصادی
اجتماعی