کد خبر : 13114

کودک در سن 2 تا 3 سالگی پدر را بزرگ ترین و حامی ترین شخصیت میداند.

بچه ها پدر را سکان دار خانواده دانسته و او را قدرتمندترین فرد جهان تصور می کنند. مشارکت پدر در روند تربیت کودک باعث می شود کودکان در آینده افراد قابل اعتماد تری خواهد بود. این کودکان کمتر احساس ناتوانی کرده و در زمان مواجهه با عوامل استرس زا و نا امید کننده واکنش های بهتری نشان می دهند. کودکانی که در دروان کودکی خود تحت تربیت و نظارت پدر در کنار مراقب های مادر بوده اند کمتر تمایل به درگیری و رفتارهای پرخطر در سنین بالاتر دارند. مشارکت جدی و فعال پدران در روند رشد کودک، باعث می شود این کودکان در برقراری رفتارهای اجتماعی عملکرد بهتری نسبت به سایرین داشته باشند. روش تعامل پدر با کودک می آموزد که در موقعیت های تهاجم و یا درگیری چگونه رفتار نماید. تعامل پدر با کودک در بدست آوردن استقلال فردی او بسیار کمک کننده خواهد بود. مشارکت پدر در فرزند پروری در توانایی فکری کودک و میزان موفقیت او در مدرسه و تحصیلات تاثیر مثبتی دارد. حضور موثر پدران در شکل گیری شخصیت فرزندشان باعث رشد توانایی زبانی و شناختی کودک شده و با استرس در زمان بحران بهتر مقابله می کنند:

نقش پدر در سنین مختلف فرزند:

پدر و نوزاد: در حالی که مادران ثبات عاطفی نوزاد را تامین می کنند. پدر برای نوزاد امنیت خاطر فراهم می کند.

پدر و فرزند در سنین مدرسه:پدر تاثیر بسزایی در پذیرش چالش های جدید فرزند دارد و اعتماد به نفس را برای ورود به محیط جدید گسترش روابط اجتماعی در کودک ایجاد می کند.

پدر به عنوان همبازی:پدران در انجام بازی های سخت و رقابتی بهترین همبازی کودک بشمار می رند و از این طریق روابط دوستانه ای را با کودک پایه ریزی کرده و درس هایی همچون برد و باخت، رقابت، پیروی از قوانین و اشتراک و معامله را به کودک می آموزد.

پدر در نقش حامی: پدر در این نقش مسئولیت پذیری و استقلال مالی را به کودک آموزش می دهد.

معاونت اجتماعی کلانتری 148 انقلاب

 

ارسال نظر

پربیننده ترین ها
سیاسی
اقتصادی
اجتماعی